قرآن کریم.
ابن بابویه، محمد بن علی. (1399). الهدایه (فی الاصول و الفروع). چاپ دوازدهم، قم: پیام امام هادی (ع).
اپستاین، ایزیدور. (1399). یهودیت. ترجمة بهزاد سالکی، تهران: حکمت و فلسفه.
اردشیری، فاطمه. (1400). سحر و جادو در متون فقهی شیعه. تهران: حکمت.
اسکار، جفری و کالون، جان. (1402). سحر و جادو در سدههای شانزدهم و هفدهم اروپا. ترجمة حسین جزایری، تهران: فرهنگ.
الیاده، میرچا. (1402). تاریخ اندیشههای دینی. ترجمة مانی صالحی علامه، تهران: نیلوفر.
ابوصلاح حلبی، تقی بن نجم. (1391). الکافی فی الفقه، تحقیق رضا استادی، قم: مؤسسۀ بوستان کتاب.
بدرلو، سهیلا. (1392). سحر و جادوگری در اسلام: تاملی در سحر و جادوگری در اسلام. تهران: اشراق.
بوبر، مارتین. (1397). در باب یهودیت. ترجمة علی فلاحیان، تهران: ادیان و مذاهب.
ترجمة تورات، (1403). پیروز سیار، تهران: هرمس.
ترجمة انجیل، (1402). حیدر قلی خان قزلباش تهران: المعی.
حلی، محمد بن حسن. (1384). ایضاح الفوائد فی شرح اشکالات القواعد. تهران: موسسه دایرة المعارف فقه اسلامی.
خوشدل، محمد حسین. (1398). سحر و جادو از منظر قرآن. تهران: مناقب.
دی کوگان، مایکل. (1397). درآمدی بر عهد عتیق. ترجمة مجتبی پردل، تهران: ترانه.
راغب اصفهانی، حسینبنمحمد. (1423). المفردات فی غریب القرآن. دمشق: دارالعلم.
سلیمانی، رسول؛ شریعتیفرد، حسین؛ نجفپور؛ جعفر و علیپور، صدرا. (1402). تعمیم آموزههای تربیتی قرآن درباب سِحر و جادو به مقوله «دیپ فیک». آموزههای تربیتی در قرآن و حدیث، 9(1)، 107-126.
سید موسوی، سیدحسین؛ مرتضوی، سیدمحمد و عبداللهزاده، سید حمزه. (1399). «بررسی تطبیقی تأثیر سحر بر پیامبر اسلام(ص)در صحیح بخاری و مسلم با توجه به شأن نزول معوِّذَتَین (سورههای ناس و فلق)». پژوهشهای تفسیر تطبیقی، 6(1)، 253-276.
شولم، گرشام. (1403). گرایشها و مکاتب اصلی عرفان یهود. ترجمة علیرضا فهیم، تهران: ادیان و مذاهب.
شولم، گرشام. (1400). جریانات بزرگ در عرفان یهودی. ترجمة فریدالدین رادمهر، تهران: نیلوفر.
شهید اول، محمد بن مکی. (1395). الدروس الشرعیه فی فقه الامامیه. قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
صدری، سعید. (1402). سحر و کلید رهایی از آن. قم: جمکران.
صفایی، لیلی و اشرف، صدیقه. (1398). معرفت شناسی سحر و جادو و ابطال آن از نظر اسلام. تهران: سخن گستر.
صمدی، سما. (1401). سحر و جادو در فقه و حقوق. تهران: اندیشة نوین پژوهش.
طاهرزاده، اصغر. (1401). جایگاه جن، شیطان و جاودگر در عالم. تهران: المیزان.
طبرسی، فضل بن حسن. (1399). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تصحیح و تعلیق ابوالحسن شعرانی، تهران: مکتبة العلمیه.
طوسی، محمد بن حسن. (1424). النهایة فی مجرد الفقه و الفتوی. بیروت: دارالکتب العربیة.
عقلان، حسین. (1403). تبعات اعتقاد به سحر و آسیبشناسی آن. تهران: سبحان.
قربانزاده، محمد و سعیدی، عمران حیدر. (1399). ««سحر» در قرآن و روایات». اندیشههای قرآنی، 4(14)، 107-128.
کاسر، رودولف. (1402). انجیل یهودا. ترجمة شروین اولیایی، تهران: ققنوس.
کلینی، محمد بن یعقوب. (1393). اصول کافی. چاپ چهارم، تهران: دارالثقلین.
کاهدی، شهربانو؛ احمدی، سیدمحمدمهدی و عابدیان کلخوریان، حسن. (1396). «سحر و شعبده در فقه با تأکید بر مصادیق نوظهور». پژوهشهای فقه و حقوق اسلامی، 13(48)، 123-142.
کیمیایی، محمدکاظم. (1399). سحر و جادو از دیدگاه علم و دین. تهران: پرتو.
لارو، جرالد. (1398). مجموعه عهد عتیق و جدید. ترجمة اصغر رستگار، تهران: نگاه.
لین، تونی. (1396). تاریخ تفکر مسیحی. ترجمة روبرت آسریان، تهران: فرزان روز.
مجلسی، محمدباقر. (1393). مراه العقول فی شرح اخبار آل الرسول. قم: دارالکتب الاسلامیه.
محقق کرکی، علی بن حسین. (1367). جامع المقاصد فی شرح القواعد. قم: آل البیت (ع).
مصاحب، غلامحسین. (1403). دایرهالمعارف فارسی. چاپ شانزدهم، تهران: امیرکبیر.
مصطفوی، علی اصغر. (1402). اسطوره قربانی. چاپ سوم، تهران: بامداد.
مک گراث، آلیستر. (1400). درسنامه الهیات مسیحی. ترجمة بهروز حدادی، تهران: ادیان و مذاهب.
مک گین، برنارد. (1402). عارفان اولیه مسیحی. ترجمة حبیب بشیرپور، تهران: پارسه.
موسوی الخمینی، روح الله. (1399). تحریرالوسیله. چاپ دهم، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
نراقی، احمد بن محمدمهدی. (1379). مستند الشیعه فی احکام الشریعه. قم: آل البیت (ع).
وودهد، لیندا. (1403). مسیحیت. ترجمة علیرضا رضایت، تهران: سینا.
هاکس، جیمز. (1400). قاموس کتاب مقدس. ترجمة محمد امیری، تهران: اساطیر.
همتی، امین. (1402). پژوهشی در سحر، طلسم، جادو. تهران: گنج حضور.
